Μαθαίνοντας…
Οκτωβρίου 29, 2010 Γράψτε ένα σχόλιο
Πώς να ξεχάσεις τις γκρίζες μέρες…
Πηγή
28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940
Οκτωβρίου 28, 2010 Γράψτε ένα σχόλιο
ΤΟ ΟΧΙ ΕΙΝΑΙ ΟΧΙ ΜΩΡΕ! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑΙ!
Αναρτήθηκε από vasiliskos
Αυτή την ανάρτηση την αφιερώνω στο πατέρα μου.
“Να μην αφήσεις κανέναν να σε εκβιάζει” μου είπε όταν ξεκίναγα τα πρώτα βήματα.
Θυμάμαι σαν τώρα ένα βράδυ, ήμουν μικρή στο δημοτικό, επί δικτατορίας, γύρισα σπίτι από το σχολείο που είχα φάει στη μούρη τη χιλιοστή καθοδήγηση για τους συμμορίτες και τα κονσερβοκούτια και του είπα “να μη ξανατραγουδήσετε εκείνα τα παλιοτράγουδα με το θείο το βράδυ γιατί δε θέλω να τα ακούω, ντρέπομαι…”
Ο πατέρας μου γύρισε τη μάνα μου και της είπε λυπημένα, “χάνουμε τα παιδιά μας, πότε αυτή η πατρίδα θα βγει από το σκοτάδι? πότε?”
Η πατρίδα τελικά δε βγήκε ποτέ από το σκοτάδι. Γιατί η νύχτα και με τους προβολείς αναμμένους, νύχτα είναι. Κι η μέρα νύχτα γίνεται όταν κρατάς τα μάτια σφιχτά κλεισμένα. Πήραν την ιστορία και την κατακρεούργησαν. Γύρισαν τα πάνω κάτω και ποτίσανε φαρμάκι τις ψυχές των νεώτερων. Τους έμαθαν να αγαπούν τους προδότες και να σιχαίνονται τους πατριώτες. Κι έβαλαν όλοι ένα λιθαράκι γι΄αυτό.
Το όχι χωρίς τύψεις μέσα στα μυαλά των νεοελλήνων μετατράπηκε σε “γιατί όχι?”
Εμαθα να μην εκβιάζομαι τελικά και τράβηξα βαρύ κουπί για να το καταφέρω. Για να καταλήξω σήμερα να ζω σε μια πατρίδα που ο εκβιασμός είναι το ζητούμενο κι η περηφάνεια η τρίχα από το προζύμι που πετάνε από πάνω τους οι ραγιάδες. Για να παρακαλέσουν κι άλλο. Για να σκύψουν κι άλλο.
Στο καφενείο του χωριού το καλοκαίρι ο πατέρας μου συναντήθηκε με ένα παλιό εχθρό. Έναν από εκείνες τις εποχές που το αίμα κύλησε άφθονο. Από τότε είχαν να ειδωθούν. Κάθισαν μαζί στο τραπέζι κι ήπιαν ένα κρασί. Δεν είπαν κουβέντα. Μόνο σε κάποια στιγμή εκείνος μουρμούρισε “τι μας έκαναν οι κερατάδες, τι μας έκαναν…”
Και σηκώθηκαν τα δυο γεροντάκια και βάδισαν στην άκρη του δρόμου κοιτάζοντας κάτω ν΄απλώνεται ο Πάρνωνας και ποιο εκεί ο Ταΰγετος βαμμένοι με αίμα στους αιώνες των αιώνων, αμήν. Θα πάρουν τις πιο σκοτεινές σελίδες της ιστορίας μαζί τους. Στο χώμα. Και σκέφτονται με φρίκη πως στο μέλλον ακόμα κι αυτό το χώμα που τους σκεπάζει δεν θα ξέρουν καν, αν θα το πατάει ελληνικό πόδι πια.
Αφιερωμένο στο πατέρα μου, που κάθε βράδυ από το κρεββάτι μου λέει “τι γράφουν σήμερα τα παιδιά στο ιντερνέτ? Τι βλέπεις? Και γράφει σε χαρτάκια κείμενα και μου λέει “βάλτο κι αυτό, έχει σημασία”. Εγώ σήμερα είμαι άστεγη πολιτικά. Γυρνάω μ΄ένα κεραμίδι στο δρόμο να βρω που είναι το σπίτι μου όπως έλεγε κι ο Μπρέχτ, αλλά σαν γυρίσω πίσω να κοιτάξω βλέπω τους δικούς μου ανθρώπους που πάλεψαν, μάτωσαν, χτυπήθηκαν, θανατώθηκαν ελπίζοντας σε μια λευτεριά που ξεπρόβαλε για λίγο το κεφάλι κι έγραψε τραγούδια για να σκοτωθεί μετά χίλιες φορές ακόμα σ΄αυτό το τόπο.
Ίσως κάποια μέρα τα νέα παιδιά κατορθώσουν να ξεφουσκώσουν τις κοιλιές και να φουσκώσουν τα στήθη τους. Τότε μπορεί να βρούμε το νήμα της ιστορίας μας. Ίσως πάλι έρθουν εποχές που θα φαγωθούμε άλλη μια φορά μεταξύ μας. Περίεργη μοίρα έχει τούτη η γη. Και απρόβλεπτοι οι άνθρωποι που τη πιάνουν στα χέρια τους. Μπορεί αυτό το απρόβλεπτο να μην έχει χαθεί. Ποιος ξέρει….
ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ, πατέρα…
ΕΚΛΟΓΕΣ
Οκτωβρίου 20, 2010 1 σχόλιο
Διενέργεια Αρχαιρεσιών στους συλλόγους γονέων
Αγα̟πητοί γονείς
Ήλθε το τέλος της θητείας του παρόντος Διοικητικού Συμβουλίου. Σύμφωνα με την Ομοσπονδία Γονέων, μέχρι την 31/12/2010 θα πρέπει οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων να έχουν ολοκληρώσει τις εκλογικές διαδικασίες για ανάδειξη νέων Διοικητικών Συμβουλίων, Εξελεγκτικών Επιτροπών και εκπροσώπων τόσο για τις Σχολικές Επιτροπές όσο και για την τοπική Ένωση Γονέων.
Στην ιστοσελίδα της Ομοσπονδίας έχει αναρτηθεί σχετικό υλικό που ενημερώνει και διευκολύνει τους ενδιαφερόμενους/ες.
Σε λίγες μέρες θα ανακοινωθεί η ημερομηνία Γενικής Συνέλευσης για τον απολογισμό της θητείας του Δ.Σ. και την οργάνωση των εκλογών. Στο μεταξύ, μπορούμε να μελετήσουμε τη σχετική νομοθεσία, το Καταστατικό του Συλλόγου μας καθώς και άλλα χρήσιμα έγγραφα.
Η συμμετοχή όλων μας στις εκλογικές διαδικασίες αλλά και στα όργανα διοίκησης και εκπροσώπησης του γονεϊκού κινήματος είναι προς όφελος των παιδιών μας.
http://www.omogon.gr/protoselido/100923_EKLOGES_GONEIS.pdf
Πρώτα ο μαθητής;;
Οκτωβρίου 4, 2010 Γράψτε ένα σχόλιο
Από ΧΑΜΟΜΗΛΑΚΙ
Ο καλός ο Δάσκαλος θέλει μπροστά του μαθητές, μια κιμωλία στο χέρι, έναν πίνακα και… την ψυχή του. Χωρίς καλούς δασκάλους, όσους διαδραστικούς πίνακες και να έχεις, τα παιδιά μας στο σχολείο θα βαριούνται.
Το σχολείο είναι ουσία. Καλά είναι τα εργαλεία, αλλά θέλει και φώτιση. Το σχολείο είναι ζωή, είναι κοινωνία, είναι και Χαρά.
Άκουσα τα νέα μέτρα για την Παιδεία, που εξαγγέλθηκαν από την υπουργό και τον πρωθυπουργό στους Δελφούς! Με σύνθημα «πρώτα ο μαθητής», καθόρισαν το πλαίσιο της νέας Παιδείας και της δια βίου μάθησης:
- Υπολογιστές στα παιδιά
Διαδραστικός πίνακας
Επιμόρφωση των εκπαιδευτικών
Απολυτήριο λυκείου ανεξαρτητοποιημένο από τις εισαγωγικές
Εισαγωγικές στα ΑΕΙ με διαγωνισμό τεσσάρων μαθημάτων
Εισαγωγή στο Ανώτατο Ίδρυμα και όχι σε Τμήμα
Προπαρασκευαστικό έτος στα ΑΕΙ
Επιλογή τμήματος εντός της σχολής
Ευκολία στην πρόσβαση στο Πανεπιστήμιο, δυσκολία στην εξέλιξη στα έτη
Δυνατότητα δια βίου μάθησης
Μάλιστα. Πολύ ωραία αυτά τα μέτρα.
Άριστα εργαλεία για προκοπή. Αλλά το «πρώτα ο μαθητής» που είναι; Δηλαδή, δώσαμε ένα pc στον μαθητή και ένα διαδραστικό πίνακα στον δάσκαλο και καθαρίσαμε; Τι αλλάζει στην ουσία στο σχολείο; Απλουστεύοντας την διαδικασία εισαγωγής στα πανεπιστήμια, αφαιρείται το άγχος παιδιών και γονέων για την εισαγωγή τους, άρα ενδέχεται να μειωθούν τα φροντιστήρια.
Μήπως όμως τα φροντιστήρια αυξηθούν στον πανεπιστήμιο; Μήπως από το προπαρασκευαστικό πρώτο έτος για να διαλέξω καλή σχολή θα τρέχω στα φροντιστήρια για να μαζέψω βαθμούς; Μήπως επειδή θα δυσκολέψουν τα μαθήματα και θα «κόβονται» οι φοιτητές θα έχουμε πανεπιστημιακά φροντιστήρια, ακόμη πιο ακριβά; Μήπως ο φόβος του μη «αιωνόβιου» φοιτητή δημιουργήσει μια νέα ασύλληπτη παραπαιδεία σε άλλο επίπεδο;Θα μου πείτε, ναι εντάξει με τα πανεπιστήμια, ίσως να είναι και έτσι, αλλά στο γυμνάσιο, στο λύκειο, τα πράγματα θα αλλάξουν. Ο μαθητής θα είναι πιο χαλαρός, δεν θα έχει το άγχος των εξετάσεων, δεν θα πηγαίνει στο φροντιστήριο και θα επικεντρωθεί στο σχολείο του. Ίσως ο μαθητής, με τα νέα μέτρα να επικεντρωθεί στο σχολείο, αλλά γιατί να το κάνει αυτό; Για ποιο λόγο ο μαθητής να ασχοληθεί με το σχολείο του; Επειδή θα έχει ένα notebook μαζί του; Μα σε όλα τα παιδιά κουτσά στραβά ένα πισάκι τους το παίρνουν οι γονείς τους. Μήπως επειδή θα έχει διαδραστικό πίνακα; Ναι δεν λέω, θα πάει να τον δει τον πίνακα αυτόν, αλλά νομίζω ότι μια μέρα του φτάνει για να χάσει το ενδιαφέρον του για τον χρωματιστό πίνακα. Το παιδί στο σχολείο βα-ριέ-ται. Βαριέται επειδή δεν έχει τίποτε το ενδιαφέρον να παρακολουθήσει. Το σχολείο το κάνει ενδιαφέρον ο δάσκαλος και αφού είναι «πρώτα ο μαθητής» τότε πρέπει να κεντρίσουμε το ενδιαφέρον του μαθητή και αυτό δεν θα γίνει με ένα interactive πίνακα. Ο Άνθρωπος θα κερδίσει το ενδιαφέρον του παιδιού. Ο Δάσκαλος. Αλλά τι γίνεται με τον δάσκαλο; Ότι γίνεται και με τους άλλους δημόσιους υπάλληλους. Πάει στη δουλειά του, τελειώνει τις ώρες και πάει σπίτι του να ξεκουραστεί ή στο φροντιστήριο να δουλέψει. Δασκάλους πρέπει να φτιάξουμε υπουργέ μου και πρωθυπουργέ μου και δασκάλους θα φτιάξουμε στα πανεπιστήμια. Αλλά δεν άκουσα κανένα ουσιαστικό μέτρο για τα πανεπιστήμια. Μάλιστα, θα γίνει δυσκολότερη η προβίβαση από έτος σε έτος, αλλά αυτό ήταν το πρόβλημα; Πόσοι είναι επιτέλους οι αιώνιοι;
Άντε και να κόψουμε τους αιώνιους φοιτητές, αλλά με τους καθηγητές των αυριανών καθηγητών τι θα γίνει; Αυτά που έχω ακούσει είναι: Ότι οι καθηγητές είναι σύμβουλοι επιχειρήσεων. Ότι οι φοιτητές άμα θέλουν να δουν τον καθηγητή τους θα πάνε στα ιδιωτικά τους γραφεία. Ότι βάζουν φοιτητές και τους γραφούν τα συγγράμματα και μετά τα εκδίδουν παίρνοντας επιχορηγήσεις και μετά τα πουλάνε στους φοιτητές τους.Ότι σπάνια ένας καθηγητής κάνει μάθημα, όλο οι βοηθοί τους διδάσκουν. Ότι φτιάχνουν εταιρείες υπό την αιγίδα της σχολής τους, αναλαμβάνουν διάφορα έργα, κανονικά από διαγωνισμούς, αναθέσεις ή προγράμματα και τα φράγκα δεν πάνε στην σχολή. Ότι κάνουν έρευνες ή μελέτες για λογαριασμό εταιρειών και τα προϊόντα της δουλειάς των φοιτητών καταλήγουν αντικείμενα αδρής αμοιβής των καθηγητών. Ότι κατοχυρώνουν ευρεσιτεχνίες και πωλούν τα δικαιώματα σε υπερεθνικά μαγαζιά και τα πνευματικά δικαιώματα της σχολής καταλήγουν στην τσέπη τους. Ότι οι θέσεις, οι έδρες, προκηρύσσονται ανάλογα με τα προσόντα του «ημέτερου» υποψηφίου. Ότι ο λέκτορας δεν ξέρει τι προκοπή και προοπτική θα έχει στη ζωή του. Ότι ο φοιτητής που κάνει το διδακτορικό του είναι όμηρος του κάθε καθηγητή, έρμαιο στα γούστα του.
Τι έγιναν αυτοί με τις καταχρήσεις στο Πάντειο; Έξω είναι, μια χαρά καμαρώνουν. Μπήκε ποτέ κανένα ΣΔΟΕ σε καμιά σχολή; Ελέγχθηκαν ποτέ τα Ανεξάρτητα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα; Έεε, αυτοί οι καθηγητές, δεν το κόβω να φτιάξουν καλούς δασκάλους για τα παιδιά μας. Και χωρίς καλούς δασκάλους, όσους διαδραστικούς πίνακες και να έχεις, τα παιδιά μας, στο σχολείο θα βα-ριού-νται. Το σχολείο είναι ουσία. Καλά είναι τα εργαλεία, αλλά θέλει και φώτιση. Το σχολείο είναι ζωή, είναι κοινωνία, είναι και Χαρά. Όχι μιζέρια όπως το καταντήσαμε. Λίγοι δάσκαλοι σήμερα υπουργέ μου και πρωθυπουργέ μου μπορούν να πουν δυο φωτισμένα λόγια στα παιδιά μας κι αυτοί οι λίγοι θα τα πουν είτε έχουν διαδραστικό, είτε έχουν μαύρο πίνακα. Και, άμα λένε οι δάσκαλοι λόγια φωτισμένα, τα παιδιά δεν ξεκολλάνε από το σχολείο.
